مزدا انصاری: بدیعی رنگ ویلن را در موسیقی ایران تثبیت کرد


مزدا انصاری: بدیعی رنگ ویلن را در موسیقی ایران تثبیت کرد

خبرنگار موسیقی ایرنا به مناسبت سالروز درگذشت حبیب الله بدیعی نوازنده تاثیر گذار و آهنگساز بزرگ، گفت و گویی با مزدا انصاری آهنگساز و نوازنده پیانوی ایرانی انجام داده است.
مزدا انصاری از شاگردان اساتیدی چون جواد معروفی، حسین دهلوی و فرهاد فخرالدینی بوده و تا کنون علاوه بر اجراهای متعدد پیانو در داخل و خارج از کشور آثاری را به عنوان آهنگساز با هنرمندانی چون کاوه دیلمی، همایون شجریان و محمدرضا شجریان در کارنامه هنری خود به ثبت رسانده است.
انصاری که سابقه آشنایی با حبیب الله بدیعی نیز دارد درباره این نوازنده بزرگ ویلن ایرانی می گوید: با حبیب الله بدیعی در مجلس ترحیم غلامحسین بنان آشنا شدم و این آشنایی ادامه یافت. قرار بود آلبوم مشترکی حاوی قطعاتی برای ویلن و پیانو داشته باشیم که متاسفانه این فرصت طلایی با دستان اجل از دست رفت.
مزدا انصاری معتقد است پرداختن به ابعاد شخصیت هنری حبیب الله بدیعی بدون مرور موسیقی ایرانی آکادمیک از زمان مرحوم ابوالحسن صبا تقریبا ممکن نیست.
مزدا انصاری در ادامه سخنان خود در این باره گفت: دو ساز از اروپا وارد ایران شد که به مرور توانست جای خود را در موسیقی ایرانی تثبیت کنند. این دو ساز ویلن و پیانو بودند. برخلاف پیانو که به سختی توانست جایگاه خود را در موسیقی ایرانی تثبیت کند ویلن بواسطه نداشتن پرده و شباهتش به ساز کمانچه و امکان اجرای فواصل ربع پرده به راحتی جای خود را در میان نوازندگان موسیقی ایران باز کرد. تا جایی که می توان گفت در ابتدا بسیاری از نوازندگان ویلن از بین نوازندگان کمانچه پای در میدان نهادند.
انصاری افزود: با تاسیس مدرسه موسیقی توسط علی نقی وزیری موسیقی ایرانی امکان آموزش آکادمیک یافت و یکی از کسانی که در این مدرسه به امر آموزش موسیقی مشغول شد، ابوالحسن صبا بود.
بگفته انصاری، صبا، چهل سال تمام ساز نواخت، تعلیم داد، در ارکسترها شرکت کرد، کتاب نوشت و درتمام جریان‌های موسیقی ایران تأثیر مستقیم و مثبت داشت. وی در تمام رشته‌های موسیقی ایران مهارت داشت، زبان انگلیسی می‌دانست و دانشنامه ای جامع از علم و عمل موسیقی ایرانی بود. مکتب نوین موسیقی ایرانی که از درویش خان آغاز شده بود با صبا به اوج رسید و شاگردان صبا نیز پیرو راه او شدند.
وی افزود: مرحوم صبا اولین کسی بود که برای ساز ویلن شروع به نوشتن شیوه ، ردیف، نت و اتود کرد و به این صورت بود که ویلن امکان یافت تا به شیوه کاملا علمی تدریس شود. صبا پیش از آنکه نوازنده قابلی باشد معلم بسیار خوبی بود و در تمامی رشته های سازی موفق به تربیت شاگردانی شد که هر کدام از آنها تبدیل به ستارگان درخشان آسمان موسیقی ایران شدند.
انصاری در ادامه سخنان خود به معرفی شاگردان ابوالحسن صبا از جمله حیبب الله بدیعی پرداخت و گفت: این افراد علاوه بر اینکه آهنگسازان و نوازندگان بزرگی شدند ملودی نویس های بزرگی نیز بودند که در میان آنها همایون خرم قدرتمند ترین ملودی نویس موسیقی ایران شد. هم چنین بدیعی نیز در زمره ملودی نویس های سرآمد شد.
این نوازنده پیانو در ادامه سخنان خود گفت: حبیب الله بدیعی در این میان شاخصه های منحصر بفردی داشت. او ملودی نویس بزرگی بود اما آنچه به شخصیت هنری حبیب الله بدیعی رنگ و بوی ویژه ای داده شیوه نوازندگی او بود که اکنون پس از گذشت سالها هنوز آثار آن پابرجاست و به راحتی نمی توان منکر این تاثیرات شد. جمله بندی های صحیح بدون آرشه کشی های اضافه او بقدری منحصر بفرد بود که به این هنرمند بزرگ لقب کماندار زرین دست داده شده است.
به گفته مزدا انصاری کار بزرگ حبیب الله بدیعی در موسیقی ایرانی تثبیت و جا انداختن رنگ ساز ویلن در موسیقی ایرانی بوده است.
وی افزود: یکی از خصوصیات موسیقی ایرانی بداهه نوازی است. بدیعی در زمره سولیست هایی بود که بداهه نوازی های او بر مبنای ردیف، او را در صدر نوازندگان ویلن ایرانی قرار داده است. جملات شیوای ساز بدیعی را می توان از زیباترین اجراهای ماندگار در موسیقی ایرانی دانست.
به گفته انصاری، به جرات می توان گفت بدیعی در نوازندگی ویلن هیچ جای سوالی باقی نگذاشته و شیوه نوازندگی بی عیب او از این هنرمند یک اسطوره ساخته است.
حبیب‌الله بدیعی در 27 مهر 1371 در سن 59 سالگی به دلیل بیماری قلبی در بیمارستان توس تهران درگذشت و پیکر وی را در جوار امامزاده طاهر (کرج) به خاک سپردند.

+ هیچ نظری وجود ندارد

افزودن